Umowa spółki komandytowej-definicja, wspólnicy, forma, firma, treść umowy

Czym jest spółka komandytowa?

Spółka komandytowa zgodnie z brzmieniem artykułu 102 KSH jest spółką osobową mającą na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia, a odpowiedzialność jednego wspólnika jest ograniczona. Na osobowy charakter tej spółki wskazują następujące cechy:
1.względnie trwały skład osobowy
2.ogromne znaczenie cech poszczególnych wspólników
3.brak wyodrębnionych organów, które prowadzą sprawy spółki.
Zatem spółka komandytowa, jako spółka osobową, posiada zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych a także zdolność sądową. Spółka komandytowa posiada własny majątek, który stanowi wkłady wniesione przez wspólników a także wszystkie mienia nabyte już w trakcie istnienia spółki. Wspólnikami spółki komandytowej mogą być zarówno osoby fizyczne, osoby prawne jak i ułomne osoby prawne. Pamiętać jednak należy, iż wspólników musi być co najmniej dwóch.  Niedopuszczalne jest utworzenie spółki tylko przez jedną osobę.

Wspólnicy

Cechą, która charakteryzuje spółkę komandytową jest występowanie dwóch grup wspólników o odmiennym statusie prawnym. Podmiotami tymi są komplementariusz oraz komandytariusz. W tym przypadku jeden ze wspólników zwany komplementariuszem odpowiada bez ograniczenia za zobowiązania spółki, natomiast drugi zwany komandytariuszem odpowiada w sposób ograniczony a mianowicie do wysokości sumy komandytowej.  W związku z tym podstawową cechą wyróżniająca tych wspólników jest zakres ich odpowiedzialności za zobowiązania spółki. Warto jednak jeszcze wyróżnić inne cechą odróżniające strony tej umowy, a mianowicie jest nią zaangażowanie w proces prowadzenia wspólnego przedsiębiorstwa.  Co do zasady komplementariusz aktywnie uczestniczy w prowadzeniu spraw spółki oraz ma prawo reprezentowania jej, dlatego określa się go często jako inwestora aktywnego. Z kolei, komandytariusz nie uczestniczy zasadniczo w prowadzeniu spraw spółki a także nie jest przedstawicielem spółki posiadającym prawo reprezentacji, stąd występuje w roli inwestora pasywnego.
 
Forma

Umowa spółki komandytowej wymaga formy aktu notarialnego. Forma ta dotyczy wszystkich postanowień umowy, łącznie z dodatkowymi postanowieniami fakultatywnymi zamieszczonymi przez strony. Umowa spółki komandytowej powinna zostać zawarta przez wszystkich wspólników czyli zarówno przez komplementariuszy jak i również komandytariuszy. Oczywiście warto podkreślić tutaj, iż umowa zawarta bez zachowania tej formy jest nieważna. Wówczas sąd rejestrowy odmówi zarejestrowania spółki. Warto również pamiętać, że jakiekolwiek zmiany umowy również muszą być dokonane w formie aktu notarialnego i jednocześnie wymagają zgody wszystkich wspólników. Zasady a także sposób sporządzenia aktu notarialnego reguluje ustawa – Prawo o notariacie.  Ważne jest również to, iż zawarcie umowy spółki komandytowej podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych

Firma

Zgodnie z brzmieniem artykułu 104 KSH firma spółki komandytowej powinna zawierać nazwisko jednego lub kilku komplementariuszy oraz dodatkowe oznaczenie „ spółka komandytowa”. Konstrukcja firmy spółki komandytowej jest dość specyficzna, gdyż należy wyróżnić dwie grupy wspólników, posiadających zróżnicowaną pozycję w spółce. Warto zwrócić uwagę na fakt, iż  w firmie może się znaleźć jedynie nazwisko komplementariusza. W zależności od tego, ilu komplementariuszy jest w spółce firma może zawierać jedno lub więcej nazwisk. Natomiast w przypadku zamieszczenia nazwiska komandytariusza w firmie spółki komandytowej, komandytariusz ponosi pełną odpowiedzialność za zobowiązania spółki, w stosunku do osób trzecich. W takim przypadku będzie on ponosił nieograniczoną, osobistą a także solidarną odpowiedzialność za zobowiązania spółki.  
Drugim obowiązkowym elementem firmy jest dodatek, który wskazuje formę prawną. Tutaj istotne jest, że firma powinna zawierać pełne brzmienie formy prawnej „ spółka komandytowa”. Jedynie w obrocie dopuszczalne jest używanie skrótu „ sp.k”

Treść umowy spółki komandytowej

Zgodnie z artykułem 105 KSH umowa spółki komandytowej powinna zawierać:
1)firmę i siedzibę spółki,
2)przedmiot działalności spółki,
3)czas trwania spółki, jeżeli jest oznaczony
4)oznaczenie wkładów wnoszonych przez każdego wspólnika i ich wartość,
5)oznaczony kwotowo zakres odpowiedzialności każdego komandytariusza wobec wierzycieli


Wspólnicy spółki handlowej poprzez umowę zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu. W tym przypadku wspólnym celem, który zamierzają realizować wspólnicy jest prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą.  Działalność ta powinna być nastawiona na dłuższy czas. Umowa spółki komandytowej powinna także określać strony umowy, ze szczególnym wskazaniem kto jest komplementariuszem, a kto komandytariuszem. Kolejnym istotnym elementem jest to, iż firma spółki komandytowej powinna brzmieć zgodnie z uwzględnieniem zasad prawa firmowego dotyczących konstrukcji firmy, zawartych w Kodeksie cywilnym. Natomiast siedzibą spółki jest miejscowość, w której wspólnicy prowadzą sprawy spółki lub w której znajduje się zakład główny. Przedmiot działalności spółki stanowi konkretyzację dziedzin oraz zakresu działań spółki podejmowanych w ramach prowadzenia wspólnego przedsiębiorstwa. Wspólnicy spółki komandytowej sami powinni sprecyzować okres, na jaki zamierzają prowadzić przedsiębiorstwo. Czas ten może być podany przez wskazanie konkretnej daty, terminu czy też zdarzenia, które ma nastąpić. W przypadku, gdy wspólnicy nie są wstanie ustalić konkretnego terminu, wówczas umowa zawarta jest na czas nieoznaczony.
Umowa spółki powinna zawierać także oznaczenie wkładów wnoszonych do spółki każdego wspólnika a także ich wartość.

Reasumując umowa spółki komandytowej poza obligatoryjnym postanowieniami bezwarunkowymi i postanowieniami warunkowymi może także zawierać inne postanowienia. Obecnie możemy wyróżnić trzy modele spółki komandytowej:
1)model klasyczny
2)model pośredni
3)model dynamiczny
W pierwszym z tych modeli komandytariusz pozostaje inwestorem pasywnym, który wnosi wkład i gwarantuje odpowiedzialność do wysokości sumy komandytowej a także jest uczestnikiem w zysku spółki. Drugi model charakteryzuje się możliwością  dopuszczenia komandytariusza do prowadzenia jej spraw oraz umocowania do reprezentowania spółki poprzez udzielenia pełnomocnictwa czy też prokury. Natomiast w ostatnim z omawianych modeli dochodzi do rozszerzenia uprawnień komandytariusza, we wszystkich przypadkach, które umożliwiają przepisy ustawy.

10/07/2011 | Autor: Katarzyna Stachura | Prawnik w Kancelarii Prawnej Limanówka Wrzeszcz s.k.