Odpowiedzialność wspólników spółki partnerskiej

Jak kształtuje się odpowiedzialność partnerów? Czy kwestie te są określone w przepisach, czy można uregulować je, zawierając umowę spółki?

Spółka partnerska jest spółką osobową. Zostaje ona utworzona przez wspólników (partnerów) w celu wykonywania wolnego zawodu w spółce prowadzącej przedsiębiorstwo pod własną firmą. Partnerami mogą być wyłącznie osoby fizyczne, uprawnione do wykonywania wolnych zawodów, określonych w art. 88 kodeksu spółek handlowych (k.s.h.) lub w odrębnej ustawie.

Partner spółki partnerskiej, tak jak wspólnik spółki jawnej, odpowiada za zobowiązania spółki solidarnie (wierzyciel może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych) z pozostałymi wspólnikami oraz ze spółką, z zastrzeżeniem reguły subsydiarności. Polega ona na tym, że wierzyciel spółki może prowadzić egzekucję z majątku wspólnika w przypadku, gdy egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna. Obowiązywanie zasady subsydiarności nie stanowi jednak przeszkody do wniesienia powództwa przeciwko wspólnikowi, zanim egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna. Należy także pamiętać, że ta subsydiarna odpowiedzialność wspólnika nie dotyczy zobowiązań powstałych przed wpisem spółki do rejestru. Odpowiedzialność partnera ma przy tym charakter osobisty, co oznacza, że odpowiada on wobec wierzycieli całym swoim majątkiem.

Ważne jest przy tym to, że partner nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania spółki powstałe w związku z wykonywaniem przez pozostałych partnerów wolnego zawodu w spółce, czyli w związku z popełnieniem przez nich błędów w sztuce. Nie ponosi również odpowiedzialności za zobowiązania spółki będące następstwem działań lub zaniechań osób zatrudnionych przez spółkę na podstawie umowy o pracę lub innego stosunku prawnego, które podlegały kierownictwu innego partnera przy świadczeniu usług związanych z przedmiotem działalności spółki. Oznacza to, że gdy któryś z partnerów zatrudni inną osobę do pomocy (np. asystenta lub sekretarkę) i ta inna osoba będzie pracować tylko dla tego partnera oraz podlegać tylko jego kierownictwu, to pozostali partnerzy nie będą ponosić odpowiedzialności za jej działania i zaniechania. Jeśli chodzi o zobowiązania wynikające z działalności samej spółki oraz zawieranych przez nią umów (np. z umowy najmu lokalu), to każdy partner ponosi za nie odpowiedzialność z pozostałymi wspólnikami i ze spółką.

Partnerzy mogą wprowadzić zmiany do przedstawionych wyżej zasad odpowiedzialności. Mogą bowiem umieścić w umowie spółki klauzulę, zgodnie z którą jeden albo większa liczba partnerów zgodzą się na ponoszenie odpowiedzialności tak jak wspólnik spółki jawnej. W ten sposób wyrażą oni zgodę na to, aby odpowiadać za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem solidarnie z pozostałymi wspólnikami oraz ze spółką, bez wyłączenia odpowiedzialności za błędy w sztuce innych partnerów.

Podstawa prawna Art. 22 par. 2, art. 31, art. 86 – 89, art. 91 pkt 3, art. 93 par. 1 pkt 6, art. 95 ustawy z 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz.U. nr 94, poz. 1037 z późn. zm.).
Art. 366 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 z późn. zm.).

06/26/2012 | Autor: Julita Karaś-Gasparska | Źródło: Dziennik Gazeta Prawna artykuł z dnia 26.06.2012